(( اصل موضوع را فراموش نكن ))

خانمي طوطي اي خريد. اما روز بعد آن را به مغازه برگرداند.

او به صاحب مغازه گفت اين پرنده صحبت نمي كند. صاحب مغازه گفت:

« آيا در قفسش آينه اي هست؟ طوطي ها عاشق آينه هستند، آن ها تصويرشان را در

آينه مي بينند و شروع به صحبت مي كنند» آن خانم يك آينه خريد و رفت.

روز بعد باز آن خانم برگشت. طوطي هنوز صحبت نمي كرد. صاحب مغازه پرسيد:

 «نردبان چه؟ آيا در قفسش نردباني هست؟ طوطي ها عاشق نردبان هستند»

 آن خانم يك نردبان خريد و رفت.

اما روز بعد باز هم آن خانم آمد. صاحب مغازه گفت:

 آيا طوطي شما در قفسش تاب دارد؟

نه؟ خب مشكل همين است. به محض اين كه شروع به تاب خوردن كند، حرف زدنش

 تحسين همه را بر مي انگيزد. آن خانم با بي ميلي يك تاب خريد و رفت.

وقتي كه آن خانم روز بعد وارد مغازه شد، چهره اش كاملأ تغيير كرده بود. او گفت:

 «طوطي مرد»

صاحب مغازه شوكه شد و پرسيد: «آيا او حتي يك كلمه هم حرف نزد؟»

 آن خانم پاسخ داد:« چرا، درست قبل از مردنش با صداي ضعيفي گفت

 آيا در آن مغازه غذايي براي طوطي ها نمي فروختند؟»

پيرمرد روي نيمكت نشسته بود و كلاهش را روي سرش كشيده بود و استراحت ميكرد.

سواري نزديك شد و از او پرسيد:

هي پيري ! مردم اين شهر چه جور آدمهاييند؟

پيرمرد پرسيد: مردم شهر تو چه جوريند؟

گفت: مزخرف !

پيرمرد گفت: اينجا هم همينطور

بعد از چند ساعت سوار ديگري نزديك شد و همين سؤال را پرسيد.

پيرمرد باز هم از او پرسيد :مردم شهر تو چه جوريند؟

گفت: خب ! مهربونند.

پيرمرد گفت: اينجا هم همينطور !

نتیجه اخلاقی:.......

الخیر فی ما وقع: در آنچه اتفاق می افتد خیری نهفته است.

چرا نگران باشیم،شاید هرگز پیش نیاید...

سعی کنید آنچه را که دوست میدارید بدست بیاورید

وگر نه باید آنچیزی را که بدست می آورید دوست داشته باشید.

یا به اندازه آرزوهایتان تلاش کنید،یا به اندازه تلاشتان آرزو.

کارهای صحیح را درست انجام دهیم نه کارهای درست را صحیح.

یک تصمیم محکم و قوی غلط،بهتر از یک تصمیم تردید آمیز صحیح است.

شاد و مثبت نگر باشید...

شاد و مثبت نگر باشید...

شاد و مثبت نگر باشید...

 (( چهل سال بعد در همین هفته ))

با سلام امروز یکشنبه 12 خرداد 1427 هجری خورشیدی برابر با

1 ماه جوئن 2048 میلادی، خبرهای این هفته را می خوانید.

بنیاد جهانی ویکی پدیا، ده شخصیت بزرگ هزاره دوم را که بر جهان اثر گذاشتند،

معرفی کرد.

یوهان سباستین پری باخ، مدیر این موسسه اعلام کرد، به هر کدام از کشورهایی که

 دانشمندان آن جایزه «ویکی سال» را دریافت کنند، ده میلیون دلار جایزه اهدا می‌کند.

براساس اعلام این موسسه جهانی، ده شخصیت برتر هزاره قبل چنین معرفی شدند:

آلبرت اینشتین، ریاضیدان آمریکایی

بیل گیتس، مخترع آمریکایی

مولوی، شاعر و ترانه‌سرای اهل ترکیه

زکریای رازی، دانشمند بزرگ عرب

حکیم عمر خیام، دانشمند بزرگ افغانی

اسحاق نیوتن، دانشمند بزرگ انگلیسی

ابن سینا، دانشمند و پزشک عربستان سعودی

فردوسی طوسی، شاعر بزرگ روسی

فردریش نیچه، فیلسوف بزرگ آلمانی

دکتر کامران وفا، فیزیکدان بزرگ آمریکایی

******

دست نوشته ی اینجانب:

اگر کنار بیایم ایناا که سهله 4 روز دیگه میگن پروفسور حسابی هم مال .... بوده!

(( معنای واقعی آرامش ))

پادشاهی جایزه ی  بزرگی برای هنرمندی گذاشت که بتواند به بهترین شکل، آرامش را

تصویر کند. نقاشان بسیاری آثار خود را به قصر فرستادند.

 آن تابلو ها، تصاویری بودند از جنگل به هنگام غروب، رودهای آرام، کودکانی که در

 خاک می دویدند، رنگین کمان در آسمان، و قطرات شبنم بر گلبرگ گل سرخ.

پادشاه تمام تابلو ها را بررسی کرد، اما سرانجام فقط دو اثر را انتخاب کرد.

اولی، تصویر دریاچهء آرامی بود که کوههای عظیم و آسمان آبی  را در خود منعکس

 کرده بود. در جای جایش می شد ابرهای کوچک و سفید را دید، و اگر دقیق نگاه

 می کردند، در گوشه ء چپ دریاچه، خانه ء کوچکی قرار داشت، پنجره اش باز بود،

 دود از دودکش آن بر می خواست، که نشان می داد شام گرم و نرمی آماده است.

تصویر دوم هم کوهها را نمایش می داد. اما کوهها ناهموار بود، قله ها تیز و دندانه ای

 بود. آسمان بالای کوهها بطور بیرحمانه ای  تاریک بود، و ابرها آبستن آذرخش

تگرگ و باران سیل آسا بود.

این تابلو هیچ با تابلو های دیگری که  برای مسابقه فرستاده بودند، هماهنگی نداشت.

 اما وقتی آدم با دقت به تابلو نگاه می کرد، در بریدگی صخره ای شوم، جوجهء پرنده ای

 را می دید. آنجا، در میان غرش وحشیانه طوفان، جوجه ء گنجشکی، آرام نشسته بود.

پادشاه درباریان را جمع کرد و اعلام کرد که برنده ء جایزه ء بهترین تصویر آرامش

 تابلو دوم است. بعد توضیح داد :

" آرامش آن چیزی نیست که در مکانی بی سر و صدا، بی مشکل، بی کار سخت یافت

می شود، چیزی است که می گذارد در میان شرایط  سخت، آرامش در قلب ما حفظ

 شود.این تنها معنای حقیقی آرامش است."

فرشته نگهبان

مردی داشت در خيابان حركت مي كرد كه ناگهان صدايي از پشت گفت:

اگر يك قدم ديگه جلو بري كشته مي شي.

مرد ايستاد و در همان لحظه آجري از بالا افتاد جلوي پاش. مرد نفس راحتي كشيد و

با تعجب دوروبرشو نگاه كرد اما كسي رو نديد. بهر حال نجات پيدا كرده بود.

به راهش ادامه داد. به محض اينكه مي خواست از خيابان رد بشه

 باز همان صدا گفت: ايست.

مرد ايستاد و در همان لحظه ماشيني با سرعت عجيبي از جلويش رد شد.

بازم نجات پيدا كرد. مرد پرسيد تو كي هستي و صدا جواب داد

 من فرشته نگهبان تو هستم. مرد فكري كرد و گفت:

پس اون موقعي كه من داشتم ازدواج مي كردم تو کدوم گوري بودي؟

چانه نزنیم...

در روم باستان، عده اي غيبگو با عنوان (سيبيل ها) جمع شدند و آينده امپراتوري روم

را در نه كتاب نوشتند.سپس كتابها را به تيبريوي عرضه كردند. امپراطور رومي پرسيد:

 بهايشان چقدر است؟؟؟

سيبيل ها گفتند: يكصد سكه طلا.

تيبريوس آنها را با خشم از خود راند سيبيل ها سه جلد از كتابها را سوزاندند

 و بازگشتند و گفتند: قيمت همان صد سكه است.

تيبريوس خنديدو گفت:

چرا بايد براي چيزي كه شش تا و نه تايش يك قيمت دارد بهايي بپردازم؟؟؟

سيبيل ها سه جلد ديگر را نيز سوزاندند و با سه كتاب باقي مانده برگشتند

و گفتند: قيمت هنوز همان صد سكه است.

تيبريوس با كنجكاوي تسليم شد و تصميم گرفت كه صد سكه را بپردازد.

اما اكنون او مي توانست فقط قسمتي از آينده امپراطوريش را بخواند.

مرشد مي گويد:

قسمت مهمي از درس زندگي اين است كه

 با موقعيتها چانه نزنيم.

 گیر نکنیم...

رام كنندگان حيوانات سيرك براي مطيع كردن فيلها از ترفند ساده اي استفاده مي كنند.

زماني كه حيوان هنوز بچه است، يكي از پاهاي او را به تنه درختي مي بندند.

حيوان جوان هر چه تلاش مي كند نمي تواند خود را از بند خلاص كند

 اندك اندك اي عقيده كه تنه درخت خيلي قوي تر از اوست در فكرش شكل مي گيرد.

وقتي حيوان بالغ و نيرومند شد ،كافي است شخصي نخي را به دور پاي فيل ببندد

و سر ديگرش را به شاخه اي گره بزند. فيل براي رها كردن خود تلاشي نخواهد كرد .

پاي ما نيز، همچون فيلها، اغلب با رشته هاي ضعيف و شكننده اي بسته شده است،

اما از آنجا كه از بچگي قدرت تنه درخت را باور كرده ايم، به خود جرات تلاش كردن

نمي دهيم،

غافل از اينكه:

براي به دست آوردن آزادي، يك عمل جسورانه كافيست. 

 (( خردمند باش ))

مردي زير باران از دهكده كوچكي مي گذشت. خانه اي ديد كه داشت مي سوخت

 و مردي را ديد كه وسط شعله ها در اتاق نشيمن نشسته بود.

مسافر فرياد زد: هي،خانه ات آتش گرفته است!

           مرد جواب داد: ميدانم.            

مسافر گفت:پس چرا بيرون نمي آيي؟

مرد گفت:آخر بيرون باران مي آيد.

مادرم هميشه مي گفت اگر زير باران بروي، سينه پهلو ميكني.

زائوچي در مورد اين داستان مي گويد:

خردمند كسي است كه وقتي مجبور شود بتواند موقعيتش را ترك کند.

خودتون نتیجه بگیرید...